Sommige mensen denken dat je problemen in een relatie moet oplossen, kan oplossen. Lijkt logisch toch? We stellen het probleem aan de orde en lossen het dan samen op. Maar kan het wel, werkt het wel zo?
Waar hebben het eigenlijk over. Laten we eerst eens kijken naar het probleem.
Jij kan een probleem ervaren in jullie relatie, maar ervaart jouw partner dat probleem ook? Wat ervaar jij eigenlijk en hoe zit jouw partner daarin?
Als je een probleem ervaart met je partner, gaat het eigenlijk over last hebben van de ander. Die doet bijvoorbeeld iets wat jouw grens overschrijdt of hij of zij doet iets niet waardoor je een gemis ervaart. Als je dit wil oplossen dan gaat dat snel de kant op dat de ander zich moet aanpassen. Of jij moet je aanpassen.
En dat kan niet de bedoeling zijn!
Een relatie heeft altijd dat spanningsveld in het samen: kan je jezelf in het samen (en dan het liefst dat je partner daar helemaal ok mee is). Het mooiste in een relatie en misschien tegelijk het moeilijkste, is dat je jezelf kunt zijn in het contact met de ander. En dat je je eigen pad kunt volgen.
Ooit of misschien wel kort geleden voelden jullie die aantrekkingskracht. Die hield stand en maakte dat jullie samen door het leven wilden gaan. Bij elkaar willen zijn en je leven delen. En daarin neem je jezelf altijd mee. Je leert elkaar steeds beter kennen. En dat brengt onvermijdelijk met zich mee dat jouw partner niet alles van jou als prettig ervaart, sterker nog, het doet soms zelfs pijn. Je raakt je partner aan op plekken waar die niet wil/kan zijn.
Jij kan bijvoorbeeld ineens gepassioneerd over iets uit de hoek komen en je partner voelt zich overvallen. Voelt moeilijk, niet prettig . Moet daar over gepraat worden? Niet in de zin van willen oplossen. Wel in de zin van: degene die het moeilijk heeft komt daar vol mee. En daar luister je naar, vanuit je hart.
Het gaat dus om ontvangen. De ander ontvangen in zijn of haar geraaktheid. In dat kunnen ontvangen wordt de relatie gevestigd. Je bent er voor je partner als deze het moeilijk heeft met jou. Dat ligt niet aan jou maar heeft te maken met waar de ander vandaan komt. Wat is er ooit in het gezin gebeurd en verondersteld, hoe hoorde je er bij. Dus als je in de relatie wordt geraakt, weet je eigenlijk dat je iets kan leren van de ander. Dat is geen plicht maar een opening naar ontwikkeling. Van jouzelf en van de relatie.
En misschien is dat ook wel de mooie bedoeling van jullie match. Dat juist jullie bij elkaar zijn gekomen, om tot ontwikkeling te komen.
Als je blijft hangen in willen oplossen of dat de ander moet veranderen of dat jij jezelf moet veranderen, stagneert de de relatie en eindigt uiteindelijk misschien wel.